کتاب دنیای قشنگ نو نوشته‌ی آلدوس هاکسلی، داستان یک آرمان شهر است. کنترل کنندگان جهان در آینده ای بسیار دور، جامعه ای آرمانی خلق کرده اند که تمامی اعضای آن، به واسطه ی استفاده ی هوشمندانه از مهندسی ژنتیک و شست وشوی مغزی مشتریانی راضی و خشنود هستند. به نظر می رسد در این جامعه، تنها شخصیتی به اسم برنارد مارکس است که فکر و خیال رهایی از این اجتماع را در سر می پروراند. شاید رفتن به یکی از معدود جوامع کوچک باقی مانده، بتواند علاجی بر پریشانی و آشفتگی مارکس باشد؛ جوامعی استثنایی که در آن ها هنوز زندگی غیرآرمانی به شیوه ی گذشته در جریان است. رمان دنیای قشنگ نو، از شمار آرمان شهرها (یوتوپیاها) است اما یوتوپیای منفی و بدبینانه (پاد آرمان شهر). هاکسلی در فانتزی طنزآلود و تخیلی خود، اختراع و ابداع بسیاری از چیزها را پیش بینی کرد، که همگی آن ها به حقیقت پیوسته اند. رمان دنیای قشنگ نو، داستانی بدیع، آینده نگر و به یاد ماندنی ترین شاهکار هاکسلی است و تصویری بسیار نزدیک به واقعیت از شرایط کنونی زندگی انسان ها ارائه می کند.