پیرمرد و دریا ارنست همینگوی ترجمه محمدتقی فرامرزی چشم و چراغ ۶۲ داستان پیرمرد و دریا در مقایسه با اغلب داستان ها، از جهات بسیار، اثری استثنایی است. دوره وقوع حوادث آن بسیار کوتاه است؛ بخش بزرگی از آن در طی سه روز و سه شبی رخ می دهد که پیرمرد در دریا به سر می برد. البته يك روز پیش از آغاز و یك نیم روز پس از پایان داستان نیز وجود دارد. حال می توانید تصور کنید که کار نویسنده چقدر دشوارتر می شود. سه روز از زندگی يك نفر بی آن که نفری دیگر در اطرافش باشد. در حالت عادی، چنین داستانی بسیار خسته کننده می شود. ولی اغلب خوانندگان داستان معتقدند که پیرمرد و دریا خسته کننده نیست. همینگوی چگونه توانست زمانی چنین کوتاه را در زندگی فقط يك نفر به زمانی چنین جالب تبدیل کند؟ در روز قبل از داستان، هشتاد و چهار روز از آخرین صید سانتیاگو یا «پیرمرد» می گذرد. او یك بیوہ مرد است و کوچک ترین اثری از وجود فرزند در زندگی اش دیده نمی شود. فقط «پسرك» یا مانولین را در کنار خود دارد که همراه و دوست حقیقی او است. مانولین شاگرد سانتیاگو بوده است، ولی پدر و مادرش او را مجبور کرده اند در قایق ماهیگیری دیگری کار کند، چون سانتیاگو «بد می آورد». ولی پسرك همچنان به پیرمرد وفادار است و او را در تدارك دیدن برای صید یك «ماهی بزرگ» یاری می کند.