از اعتیاد بیمارگون توده به ویرانگری صحبت بسیار است، زیرا بارزترین و نخستین ویژگی است که در او به چشم می خورد. در عین حال این ویژگی در همه سرزمینها و میان همه فرهنگها دیده می شود و به رغم اعتراف به وجود آن و محکوم کردنش، به سختی مورد بررسی قرار گرفته است. بیشترین تمایل توده متوجه ویرانسازی خانه ها و تخریب اشیاء است. از آنجا که غالب این اشیاء شکستنی هستند – شیشه ی پنجرهها، آیینه ها، گلدانها، تابلوها و ظرفها - این تمایل موجود است که درست همین شکنندگی اشیاء را سبب تحریک توده به تخریب وانمود کند. البته سروصدای ناشی از ویران کردن، شکستن ظرف ها، جرینگ جرینگ تکه تکه شدن شیشه ها سهمی وسیع در شادی ویرانگری دارد؛ این صداها، آواهای نیرومند زندگی مخلوقی جدید، فریادهای یک امر نوزاده هستند. اه) یک پلک یک نگاه * ، توده ولتر و هه مؤسسة انتشارات نگاه