من هم طرفدار این عقیده بودم. عاقل‌ترین زنی که به عمر ملاقات کرده بودم، راجکامالی آمریت کار، همین جمله را در کنار تپه‌ای در دهلی به من گفت: عزیزم، زن‌ها در سراسر جهان شبیه به هم هستند، آن‌ها می‌توانند به هر نژاد، آب و هوا و یا هر مذهبی تعلق داشته باشند، ولی طبیعت انسان در همه جا شبیه به هم است. پس حق با چه کسی بود؟ از یک گوشه دنیا تا گوشه دیگرش، زن‌ها به شکل نادرستی زندگی می‌کنند و من نمی‌دانستم که برای آن عروس کوچک در کراچی، بیشتر غصه بخورم یا آن دخترک سرباز در آنکارا. نمی‌دانستم از پیرزن‌های چینی که با پاهای خود را به هم می‌بستند، بیشتر بترسم یا از این زن آمریکایی که تلاش می‌کند، یک مرد ایتالیایی خسته و خواب آلود را سرگرم کند.