”اتو کلاین برگ“ (1954)، ”روانشناس اجتماعی“ را علم مطالعهٔ رفتار فرد در وضع گروهی تعریف کرده است و ”آلپورت“، آن را این‌گونه تعریف می‌کند: ”روانشناس‌های اجتماعی“، رشتهٔ خود را کوششی می‌دانند برای فهم و تبیین این مطلب که افکار، احساس‌ها یا رفتار فرد و افراد چگونه تحت تاثیر حضور واقعی یا تصوری دیگران قرار می‌گیرد. به بیان دیگر، ”روان‌شناسی اجتماعی“ آثار حضور دیگران را بر رفتار فرد، یا رفتار فرد را تحت تاثیر گروه، مورد بررسی و مطالعه قرار می‌دهد. روشن است که تاثیر دیگران بر فرد مستلزم وجود روابط متقابل بین فرد با دیگران است. بنابراین به یک تعریف دیگر، ”روانشناسی اجتماعی“ به‌عنوان علم مطالعه رفتار متقابل بین انسان‌ها یا علم مطالعهٔ تعامل انسان‌ها شناخته می‌شود، با اندک دقتی در تعریف‌های ذکر شده، به سادگی می‌توان دید که بخش زیادی از رفتارهای انسان تحت تاثیر حضور دیگران قرار می‌گیرد و حاصل عوامل اجتماعی است. از آنجا که انسان، موجودی اجتماعی است، بسیار طبیعی است که رفتار او از دیگران اثر بپذیرد و تحت تاثیر حضور دیگران واقع شود. این مسئله آنچنان بدیهی است که می‌توان به جرات ادعا کرد که رفتارهای ما حتی در تنهائی هم که باشیم، به احتمال قوی از بشقاب و قاشق استفاده می‌کنیم و به‌شیوه‌ای که به طور معمول در جمع غذا می‌خوریم، عمل می‌کنیم. بسیاری دیگر از الگوهای ما نیز تحت تاثیر جامعه و عوامل اجتماعی شکل گرفته‌اند. ...