کتاب ماجرای پس از مرگ و عالم برزخ را به صورت داستانی روایت می کند. آقا نجفی قوچانی داستان را بر اساس احادیث رسیده از امامان شیعه دربارهٔ عالم برزخ شکل داده است. کتاب در رابطه با برزخ و حوادثی که برای انسان از دید خداباوران روی می دهد بحث می کند. سیاحت غرب به زبان فارسی نوشته شده و برخی چون مرتضی مطهری و عبدالله فاطمی نیا آن را سیر روحی قوچانی نیز می دانند. آقانجفی کتاب را به عنوان گزارش های برزخی خود معرفی کرده و آن را از زبان اول شخص روایت کرده است. نثر سیاحت غرب متعلق به اوایل سده چهاردهم هجری شمسی بوده و در آن از عبارات عربی و دینی فراوانی استفاده شده است. روایت کتاب «سیاحت غرب» با جملهٔ «و من مُردم» آغاز می شود و به همین سادگی مخاطب را در نقطه ای متفاوت قرار می دهد. این جمله یکی از به یادماندنی ترین و عام و عوام پسندترین نمونه های آغاز طرح (Opening) است. تمام داستان بر اساس همین جمله در دنیای پس از مرگ می گذرد.