کتاب «دین و روان» مطالعه ای در طبیعت انسان، کتابی نوشته ویلیام جیمز، روانشناس و فیلسوف دانشگاه هاروارد است. این کتاب شامل سخنرانی‌های گیفورد ویرایش‌شده او درباره الهیات طبیعی است که بین سال‌های 1901 و 1902 در دانشگاه ادینبورگ، اسکاتلند ایراد شد. این سخنرانی‌ها به مطالعه روان‌شناختی تجربیات مذهبی خصوصی فردی و عرفان مربوط می‌شد و از نمونه‌هایی برای شناسایی مشترکات دینی استفاده می‌کرد. به گفته نویسنده در فصل اول کتاب، موضوع بحث، تجربه دینی به معنای تجربه شخص از امر الهی است. در فصل دوم ادراک افراد از جهان نادیدنی مورد بررسی قرار گرفته است. موضوع فصل سوم تجربه عرفانی است و فصل چهارم به موضوع رابطه تجربه دینی و فلسفه اختصاص دارد. فصل پنجم شعائر و مراسم مذهبی را از نظر روانشناسی و اثر روانی آنها بر انسان مورد توجه قرار می دهد و فصل ششم به ارزش زندگی مذهبی می پردازد.