هنگامی که یک نهضت از رسیدن به پیروزی سرمست می شود و از رسالت خود چشم می پوشد و از ایدئولوژی خود فارغ می گردد، ناچار دوره اتراف فرا رسیده و در این دوره فقط غریزه ها و هوس ها حاکم هستند و در نتیجه تجمل ها و خوشگذرانی ها طبیعی است و به خاطر خوشگذرانی ،اسراف ها و تبذیر ها طبیعی است و در تاریکی هوس ها، گم شدن هدف ها و ایدئولوژی ها طبیعی است و با از دست رفتن هدف ها و معیارها تنبلی و کهولت طبیعی است و در نتیجه ، فقر گسترده و انحطاط وسیع طبیعی است و این فقر فقری خود ساخته است که به عوامل خارجی نیاز ندارد.