زندگی مشاهیر بزرگ ما پر از پستی و بلندی است. هیچ کدام آن‌ها موفقیت را یک‌شبه به دست نیاورند و برایش آن زحمت کشیدند. کتاب‌های زیادی خواندند و دست به آزمایش‌های بسیاری زدند. زکریای رازی هم وقتی به بغداد رفت شب و روز کتاب می‌خواند تا جایی که در حال خواندن خوابش می‌برد. همین مطالعه و پشتکار زیاد بود که خیلی زود در بغداد او را تبدیل به پزشک مشهوری کرد. تا آن‌جا که ریاست یکی از بزرگ‌ترین بیمارستان‌های آن زمان در بغداد را به او دادند. اما نوشتن درباره زندگی این مشاهیر کار ساده‌ای نیست. چون آن‌ها زندگی‌نامه ندارند خیلی از کتاب‌هایشان در دسترس نیست و حتی اسم آن‌ها را باید در لابه‌لای کتاب‌های دیگر پیدا کرد. آنچه هم هست آن‌قدر پراکنده است که به دست آوردنشان زحمت زیادی را می‌طلبد. مجموعه «مشاهیر خندان» با زبان طنز این داستان‌ها را چنان خواندنی کرده است که به سختی می‌توان از آن‌ها دست کشید.