ادبیات کودک و نوجوان سهم مهمی در سیستم آموزشی یک کشور دارد، ذهنیت آیندۀ یک نسل را شکل می‌دهد و ظرفیت‌های روانی مختلفی را در آن‌ها به وجود می‌آورد. کشورهایی با فرهنگ رو به رشد، کودکان را در اولویت جامعه قرار می‌دهند و با استفاده از جدیدترین متدهای روان‌شناسی، نیازهای آن‌ها را به رسمیت می‌شناسد. در ایران نیز ما نویسندگانی که دغدغۀ نسل‌های جوان را داشته باشند، کم نداشته‌ایم. در چند دهۀ اخیر، فعالیت این هنرمندان به شعر و داستان کودک غنای ادبی خاصی بخشیده که یکی از نتایج افزایش تمرکز بر اهمیت این حوزه است. کتاب «دختری که نبود» یکی از داستان‌هایی است که در زمینۀ ادبیات داستانی به نگارش درآمده است و تلاش شده در آن از شیوه‌های نوین داستان‌گویی استفاده شود. شخصیت اصلی این کتاب دختری است که به همراه پدر و مادرش زندگی می‌کند و چالش اصلی او، یکی از مشکلات رایج در جامعه است؛ اختلال روانی. او مبتلا به مالیخولیاست؛ مجموعه‌ای از نشانه‌های بیماری عصبی که در روان‌شناسی مدرن به عنوان اسکیزوفرنی، افسردگی یا اختلال دوقطبی شناخته می‌شود. شخصیت اول این داستان یک دوست خیالی دارد که دقیقاً همسن و سال اوست، ظاهری مثل او دارد و در کارهایی که در خلوت خودش انجام می‌دهد، به او کمک می‌کند. اما این بیماری فقط برای او مشکل ایجاد نمی‌کند، بلکه روی زندگی والدینش هم تاثیر چشم‌گیری گذاشته است. ...