هزاران سال است که بشر گرفتار استعمار است و استعمارگران، نسل‌به‌نسل با لباس‌ها و ابزارها و روش‌های جدید، به دنبال غصب سرزمین مردمان دیگر هستند. از زمانی که اروپایی‌ها به عواقب جنایت‌هایی برخوردند، که در آفریقا و آسیا و دیگر مناطق دنیا به اسم کشورگشایی مرتکب شده بودند، به این نتیجه رسیدند که باید شیوه‌ای تازه را پیش گرفت؛ روشی که نه با زور شمشیر و اسلحه، که به میل و خواستۀ خود مردم، آن‌ها را از درون خالی کرده و ریشۀ هویتشان را خشک کند. در این مطلب کتابی را به شما معرفی می‌کنیم که بر روی یکی از جریان‌ها مهمّ این تهاجم فرهنگی تمرکز کرده است. کتاب «بی‌بهاء» روایت سرگذشت فرقه‌ای است که حالا به دومین قرن تولّد آن نزدیک می‌شویم و در طول حیات نامبارکش، زخم‌های زیادی به دین اسلام و مردمان خاورمیانه زده است. استعمار برای گسترش سلطۀ خود، دریافت که باید دگرگون شود و از دست‌آوردهای غیرنظامی‌اش، مانند علم و صنعت و هنر و... در راستای خدمت به اهداف مستکبرانه بهره بگیرد. بنابراین اولین نقطۀ قوت و عامل همبستگی مردم ما و کشورهای منطقه، یعنی دین را هدف قرار داد و با خلق فرقه‌ای تازه که ادعاهای شبه‌دینی داشت، تلاش خود را برای فروپاشی اعتقادی آغاز کرد. پس از علی‌محمد باب که فرقۀ بابیه را بنیان گذاشت و به همین دلیل هم اعدام شد، «میرزا حسین‌علی نوری» به عنوان جانشین رهبر این فرقۀ ضالّه پذیرفته شد. ...