لورن رابرتس در این رمان، عمده توجه خود را بر شخصیت‌پردازی قوی استوار کرده که همین یکی شخصیت پردازی باعث ریتم تند در داستان می‌شود. رمان از زوایای مختلفی روایت می‌شود و علاوه بر پایدن و کای، فصل‌هایی نیز به دیدگاه شاهزاده کیت اختصاص دارد. از این سو خواننده امکان می تواند دید کامل‌تری از فضای سیاسی پس از شورش و انگیزه‌های پشت پرده‌ی تاج‌وتخت به دست آورد. جدال میان وظیفه و احساس، محور اصلی داستان را شکل می‌دهد. کای برای یافتن پایدن به سفری خطرناک در دل بیابان می‌زند مسیری که هم او را با دشمنان خارجی و هم با شیاطین درونش روبرو می‌کند. این سفر پرمخاطره، فضایی برای نمایش تنش‌های عاطفی و نبردهای درونی اوست. در طرف دیگر، پایدن به عنوان دختری عادی که ناگهان به سمبل یک شورش تبدیل شده، با بحران هویت و مسئولیت دست‌وپنجه نرم می‌کند. فرار او از دست کسی که بیش از همه دوستش دارد، او را با سوالات بنیادینی مواجه می‌سازد: چگونه می‌توان در دنیایی پر از قدرت و خونریزی، میان عقل و احساس دست به انتخاب زد؟ آیا سرنوشت ایلیا واقعا به دست او رقم خواهد خورد؟ نویسنده با گسترش نقشه‌ی ایلیا و معرفی مکان‌های جدید، جهان داستان را وسیع‌تر کرده و پرسش‌های تازه‌ای درباره‌ی ماهیت مقاومت و قدرت‌های پنهان جادویی مطرح می‌کند.