نویسنده با صداقتی تحسین برانگیز در مقدمه کتابش و توضیح چرایی تالیف آن اعتراف می‌کند تا دهه پنجم زندگی‌اش به طور کلی اصلا ضرورتی برای یافتن فلسفه زندگی نمی‌دیده و همان فلسفه‌ای را برای زندگی‌اش مفروض گرفته و به آن رضایت داشته که اغلب مردم پیشاپیش آن را برای خود فرض می‌پندارند. «گذراندن روزها در جست و جوی آمیزه‌ای از ثروت، موقعیت اجتماعی، و لذت.» نویسنده کتاب چنان‌که در مقدمه کتاب هم به آن اذعان داشته «مخاطب اصلی خود را افراد عادی‌ای می‌داند که دل‌نگران هدر رفتن عمر و زندگیشان هستند،کسانی که پی برده اند فلسفه منسجمی برای زندگیشان ندارند و به همین دلیل در زندگی روزانه شان دچار استیصال و روزمرگی شده اند و حتی کسانی که با وجود داشتن فلسفه‌ای برای زندگیشان به درستی این فلسفه مطمئن نیستند. فلسفه رواقی یکی از رایج‌ترین و مردمی‌ترین مکاتب فلسفی در روم باستان بود. نویسنده این کتاب خود آموزه‌های فلسفه رواقی را در زندگی به کار می‌بندد و در اثر حاضر تجارب شخصی‌اش را با خواننده در میان می‌گذارد. خوانندگان این کتاب می‌آموزند که چگونه دلهره و نگرانی را به حداقل برسانند و چگونه گذشته را فراموش کنند و به چیزهایی بیندیشند که هم‌اکنون تحت کنترلشان است؛به علاوه یاد می‌گیرند چگونه با توهین، سالمندی و وسوسه جستجوی ثروت و شهرت مقابله کنند. در یک کلام فلسفه‌ای برای زندگی به مخاطبان نشان می‌دهد که چطور به ناظران فکور زندگی خود بدل شوند. ...