فون زاخر-مازوخ یک نویسنده اتریشی – آلمانی بود. وی رمانهای عاشقانه‌ای نوشته که در آنها شیوه عشقی عجیبی مبتنی بر درد کشیدن عاشق از طرف معشوق وجود دارد که آن شیوه پس از وی به مازوخیسم (خود آزاری) معروف شده‌است. رمان “ونوس خزپوش“ یکی از مشهورترین رمان‌های ساشر ـ مازخ است. از متن کتاب: همنشین دلبربایی داشتم. روبرویم کنار شومینه بزرگ رونسانسی ونوس نشسته بود. او یک زن معمولی هر جایی نبود که مثل دوشیزه کلئوپاترا با این نام مستعار علیه جنس رقیب جنگ به پا کند؛ بلکه الهه واقعی و حقیقی عشق بود. روی صندلی راحتی نشسته و آتشی پر سروصدا روشن کرده بود که انعکاسش با شعله های سرخ روی صورت رنگ پریده و چشم های سپیدش زبانه می کشید و گاهی هم روی پاهایش وقتی می خواست گرمشان کند با وجود چشمان مات سنگی اش سرش شگفت انگیر بود ولی این تمام چیزی بود که می توانستم از او ببینم