قمارباز» یک شاهکار روانشناختی است که در آن داستایفسکی با ظرافت، وسواس و جنونی را که قمار در انسان ایجاد می‌کند، به تصویر می‌کشد. باوجوداین، نباید روانشناسی داستایفسکی را با مفهوم معمول روانشناسی که تمرکزش بر رفتار تجربی انسان‌های واقعی است، خلط کرد. داستایفسکی روانشناس روح انسان است، «شخصیت‌هایی او نماینده‌ی ایده‌ها یا کشمکش‌های ذاتی‌ انسان هستند».[1] او به‌خوبی نشان می‌دهد که چگونه یک نفر به‌تدریج کنترل خود را از دست می‌دهد و به موجودی تبدیل می‌شود که تنها به اعداد و شانس فکر می‌کند. این رمان، در عین حال، نقد تندی بر جامعه‌ی اروپایی و روسی نیز است که در آن ارزش انسان به دارایی‌هایش سنجیده می‌شود. داستایفسکی با استفاده از جزئیات دقیق و فضاسازی استادانه، حال و هوای پرهیجان و در عین حال رقت‌انگیز کازینوها را به‌خوبی منتقل می‌کند و خواننده را به تماشای فروپاشی روانی قهرمانش می‌نشاند. قدرت اصلی این رمان در پیوند میان معنای قمار و جایگاه اجتماعی قماربازان است.