لویجی پیراندلو، زاده ی 28 ژوئن 1867 و درگذشته ی 10 دسامبر 1936، نمایشنامه نویس و رمان نویس ایتالیایی بود که در سال 1934 برنده ی جایزه ی نوبل ادبیات شد. داستان های کوتاه او نیز شهرت زیادی دارد.لویجی پیراندلو در سیسیل متولد شد. پدر او بازرگان گوگرد بود و انتظار داشت که پسرش هم همان شغل را انتخاب کند. اما لوییجی در تحصیلاتش موفق بود و توانست در رشته ی ادبیات ادامه ی تحصیل دهد. او در سال 1887 وارد دانشگاه رم شد و بعد از آن برای تحصیل به بن رفت و آن جا تز دکترای خود را درباره ی گویش بومی سیسیلی تکمیل کرد.پیراندلو در نخستین کوشش خلاقش مراثی رم گوته را ترجمه کرد و بعد از ملاقاتش با کاپوانا، نویسنده سیسیلی، همه توجهش را بر ادبیات داستانی ناتورالیستی متمرکز کرد. او در سال 1893، نخستین رمان خود، مطرود را نوشت .وی مدت ها استاد سبک شناسی دانشگاه رم بود. وی تا بعد از جنگ جهانی اول در کارش ناشناخته بود. تا اینکه نمایشنامه ای از او با نام «شش کاراکتر در جستجوی یک نویسنده» شهرتی ناگهانی برایش آورد. در کتاب حاضر راوی از بهت و حیرت خود می‌گوید. زمانی که او را شب‌هنگام از خواب بیدار کردند و در ایستگاهی بین راه از قطار بیرون انداختند. در حالی که وی هیچ اثری از خشونت در درون خود نمی‌یابد، حتی تصویری یا سایة مغشوش از خاطره‌ای در ذهنش نیست. او خود را تنها روی زمین در ظلمت یک ایستگاه خلوت می‌یابد و به خاطر نمی‌آورد که به قصد سفر سوار قطاری شده باشد. ...