چگونه می‌توان اباحه گرایانه و با نفی ظرفیت‌ها و قابلیت‌های خدا بنیاد انسانی از مسئولیت و شدن انسان سخن به میان آورد؟ با غایت زدایی و خدا زدایی، ذات‌گرایی و در نتیجه، توجه به حقوق و نیازهای واقعی انسان فرو می‌پاشد و در بهترین حالت نیاز به خواسته تقلیل می‌یابد. خواسته هایی که می‌تواند بیگانه با نیازهای واقعی بوده و توسط صاحبان قدرت خط و ربط داده شود، اتفاقی که در جهان غرب با ظهور هیچ انگاری متاثر از ذات‌گرایی تقلیل گرایانه و اومانیستی خدا و غایت زدا صورت گرفت. با سه‌‌گانه خدا، ذات و غایت است که غایت نهایی حیات اخلاقی و معنوی، ایمن و صلح‌آمیز مثبت، از مسیر توجه به نیازهای ذاتیِ آزادی و عدالت و در پرتو خدای قابلیت‌ساز، معنادار و با اندیشه و عمل انسانی محقق می‌شود