خاطرات شهید روحانی مدافع حرم هادی ذوالفقاری چاپ هفتم (با طرح جلد جدید) در قسمتی از کتاب می‌خوانیم: انتحاری خودش را به یک ساختمان رساند.خودم را داخل ساختمان انداختم.بعد از مدتی گلوله هایم تمام شد. بی سر و صدا از ساختمان خارج شدم تا خشاب اسلحه ام را پُرکنم.بعد از مدت کوتاهی به سمت ساختمان دویدم اما قبل از داخل شدن ،صدای مهیب انفجار گوش هایم را پُر کردو باعث شد بی اختیار به گوشه ای پرتاب شوم.به خودم آمدم.چشم هایم هنوز خوب نمی دید.توی ساختمان رفتم.دیوارهای داخلی تا نیمه خراب شده بود.با دیدن خون های پاشیده شده روی در و دیوار و بدن های پاره پاره شده چند نفر از رزمنده های عراقی، آه از نهادم بلند شد!