در رمان «فرار به جابلقا» نویسنده کوشیده با الهام از هفت خوان رستم در شاهنامه فردوسی و شهر افسانه ‌ای اساطیری جابلقا، روایتی متفاوت از جنگ تحمیلی و فتح خرمشهر را برای نسل نوجوان ارائه دهد. این اثر یک کار تربیتی و روانشناختی است با این ایده که چگونه یک نوجوان در مراحل اولیه زندگی با مسائل سطحی برخورد می‌ کند ولی با گذشت زمان و بالا رفتن سن به درک و شعور می ‌رسد. در این رمان هم، در ابتدا قهرمان داستان جذب شعارهای جبهه می‌ شود و همراه با این شور و شوق قدم به محیط جبهه می‌ گذارد ولی اتفاقاتی که در محیط جبهه برایش می‌ افتد و تجربیاتی که کسب می‌ کند باعث می‌ شود این شور تبدیل به شعور ‌شود.