کشتی تشیع این نگارگری باشکوه برگ‌شماره ۱۸ از شاهنامه مشهور شاه‌طهماسب است که به الهام از حکایتی عمیق از فردوسی، شاعر بزرگ ایران، خلق شده است. این اثر هنری که نمادی از حکمت و اندیشه‌های دینی است، داستان «کشتی تشیع» را به تصویر می‌کشد و مفاهیم معنوی و اخلاقی را در قالبی بصری و جذاب ارائه می‌دهد. ترکیب‌بندی دقیق و روایت‌گری صحنه، بیننده را به سفری در عمق فرهنگ و ادب کهن ایران زمین می‌برد. تاریخچه این اثر به اواسط قرن دهم هجری بازمی‌گردد و نشان‌دهنده اوج هنر نگارگری در دوران صفویه است. هنرمند با بهره‌گیری از رنگ‌های آب‌رنگ غیرشفاف، مرکب، نقره و طلا بر روی کاغذ، فضایی مملو از نور و جلال آفریده است. استفاده از فلزات گران‌بها همچون نقره و طلا نه تنها بر ارزش مادی اثر افزوده، بلکه جلوه‌ای روحانی و ابدی به تصویر بخشیده که با محتوای مذهبی و ادبی اثر همخوانی کامل دارد. این قطعه هنری بخشی از مجموعه‌ای است که شاه‌طهماسب را به عنوان یکی از ثروتمندترین و فاخرترین نسخه‌های خطی تاریخ ایران معرفی می‌کند. هر جزئیات این نگاره از خطوط ظریف تا رنگ‌آمیزی‌های پیچیده، نشان از دقت نظر استادان هنر ایرانی در آن دوران دارد. ...