نقاشی سنتی این نگارگری بی‌نظیر که در سال ۱۵۸۰ میلادی خلق شده است، صحنه‌ای پویا از یک مسابقه مهارت در تیراندازی با کمان بر روی اسب را به تصویر می‌کشد. این اثر که برگه‌ای از دیوان (مجموعه اشعار) میر علی شیر نوائی، شاعر و ادیب برجسته ایرانی است، نه تنها نمایشی از هنر رزمی و شکار در فرهنگ آن دوران به شمار می‌رود، بلکه روایتی زیبا از ظرافت و دقت در حرکت و تعادل سوارکار است. تکنیک به کار رفته در این اثر، ترکیبی استادانه از مرکب، رنگ‌های آب‌رنگ کدر و طلاکاری بر روی کاغذ است که نشان‌دهنده اوج هنر نگارگری ایرانی در قرن شانزدهم میلادی می‌باشد. استفاده از طلا در این نگارگری، علاوه بر ایجاد جلوه‌ای باشکوه و درخشان، نمادی از ارزش معنوی و فرهنگی اثر است که با رنگ‌های غنی و عمیق، فضایی افسانه‌ای و باشکوه را برای بیننده رقم می‌زند. این قطعه هنری، که از فرهنگ ایران سرچشمه گرفته است، گواهی بر غنای ادبیات و هنر بصری این سرزمین در دوران صفویه و پیش از آن است. ...