در بازی دژ ، بازیکنان در رقابت با یکدیگر، تلاش می‌کنند تا با ساخت جذاب ترین و بهترین شهر، به بهترین حکمران در قلمرو پادشاهی تبدیل شوند. در هر دورِ بازی دژ، هر بازیکن یک نقش را انتخاب می‌کند تا از قابلیت ویژه ی آن نقش در طول آن دور از بازی استفاده کند. هر بازیکن، ساخت و ساز شهر خود را با بازی کردن کارت ساز های که در دست دارد، پیش می‌برد. در انتهای بازی امتیازی هم ارزش با هزینه ی آن کارت به دست می‌آورد. زمانی که یک بازیکن بتواند هفتمین سازه را در شهرش بسازد… بازی به پایان می‌رسد. بازیکنی که بیشترین امتیاز را کسب کرده، به عنوان برنده‌ی بازی و بهترین حکمران قلمرو شناخته می‌شود. ما آدمیان دنیای مدرن، در «دژ » زندگی نکرده‌ایم و نسبت به آنچه در چنین فضایی جریان داشته، احساسی نداریم. «دژ » در فرهنگ واژگان به معنی حصار و دیواری است که دور یک شهر وجود داشته. در این دژ از ارگ و کاخ پادشاه تا کاروانسرای مسافران. از نیایشگاه مردمان معمولی شهر تا دِیرْ راهبان مسیحی. از قورخانه که محل ساخت اسلحه و شمشیر بوده تا رصدخانه‌ی دانشمندان و منجمان برای دیدن آسمان، جای می‌گرفت. علاوه براین‌ها برج دیدبانی دژ امکان نگهبانی و دیدن اطراف شهر را برای دژبانان فراهم می‌کرد. در پناه این امنیت تاجران در حجره و دکان خود که در بازار و چارسوق قرار داشت به دادوستد انواع کالاهایی که از راه‌های دور به شهر می‌رسید مشغول می‌شدند. ...