درباره کتاب: کتاب نازنین داستایوفسکی از جایی آغاز می‌شود که راوی مرد در خانه‌اش تنها مانده و جسد همسرش روی میز است. او در میان شوک و سردرگمی، گذشته را مرور می‌کند. اینکه چطور با دختری فقیر که بیش از بیست سال از او کوچک‌تر بود، ازدواج کرد. به گمانش قصد داشت از او انسان بهتری بسازد و همین میل به اصلاح، به کنترل و تحقیر زن بدل شد. خواننده به‌تدریج درمی‌یابد که مرد، زندگی زنش را به زندانی روحی تبدیل کرده است. زن در سکوت و اطاعت از درون فرو می‌ریزد تا سرانجام در تصمیمی ناگهانی به زندگی خود پایان می‌دهد. نویسنده، روایت را از نقطه‌ی پایانی یعنی مرگ آغاز می‌کند. این ساختار وارونه باعث می‌شود که مخاطب به‌دنبال چراییِ این اتفاق باشد. در واقع، این داستان بیش از آنکه درباره‌ی خود رویداد باشد، درباره‌ی ذهن انسان و شکنندگی رابطه است.