درباره کتاب بیابان تاتارها کتاب بیابان تاتارها که در 30 فصل نوشته شده، عنوان مشهورترین کتاب دینو بوتزاتی است. این کتاب را آینهٔ تمام‌نمای سبک و سیاق عجیب و رؤیاگونهٔ آثار این نویسنده دانسته‌اند. بسیاری از منتقدها، این رمان را الهام‌گرفته از رمان «قصر» نوشتهٔ فرانتس کافکا می‌دانند. قصهٔ این رمان دربارهٔ فقدان، تعلل و آرزوهای بربادرفته است. در این رمان با سربازی به نام «جیووانی دروگو» آشنا و همراه می‌شویم که خانه را به‌خاطر انجام مأموریتی در دژی کوهی بر روی مرز تاتار ترک می‌کند. ذهن این جوان، پر از رؤیاهایی دربارهٔ افتخارآفرینی‌ها و پیروزی‌های نظامی است، اما زمانی که به مقصد می‌رسد، با قلعه‌ای رو به ویرانی روبه‌رو می‌شود که به‌منظور مقابله با دشمنی ساخته شده که برای نسل‌ها اثری از آن دیده نشده است. ساکنان این قلعهٔ نظامی، وقت خود را با بازی و جروبحث می‌گذرانند و در مواقع استراحت، به بیابان خیره می‌شوند. آن‌ها قصه‌هایی دربارهٔ سراب‌ها و چیزهای عجیب‌وغریبی که دیده‌اند، ردوبدل می‌کنند. با گذشت زمان، قلعه اهمیت خود را از دست می‌دهد و بلندپروازی‌های «جیووانی دروگو» نیز شروع به محوشدن می‌کند؛ تا روزی که نیروهای دشمن در این بیابان متروک، گرد هم می‌آیند و آمادهٔ نبرد می‌شوند.