از بزرگترین متفکران جهان اسلام،محمد غزالی است.این مرد بزرگ نیز مانند دکارت، کار خویش را از شک شروع کرد و سر از عرفان و تصوف درآورد. معروفترین کتاب او، احیاء علوم دین است،که در چند جلد و به زبان عربی نوشته شده است. از آنجا که امام محمد غزالی این کتاب بزرگ را با توجه به مبناهای سنی و اشعری گری خویش نوشت، یکی از حکما و فقهای شیعه،به نام ملا محسن فیض کاشانی، که شاگرد و داماد ملاصدرا بود، کتابی نوشت به نام المحجت البیضاء که در واقع کتابی بود بر مزاج حکمت و فقه و احادیث شیعی،بسیار شبیه به احیاء علوم دین غزالی.در واقع قصدش بود که نقایصی که به نظر خویش در کار غزالی دیده بود،اصلاح کند. ین کتاب از چهار بخش: عبادات، عادات، مُهلکات و منجیات تشکیل شده است. بخش عبادات مشتمل بر کتاب علم، عقاید اساسی، اسرار طهارت، نماز، روزه، زکات، آداب تلاوت قرآن، حج و کتاب اذکار و ادعیه است. بخش عادات شامل آداب خوردن و آشامیدن، نکاح، کسب، معاشرت و... است. بخش مهلکات به بیان مفاسد و رذایل اخلاقی مانند شهوت، غضب، حسد ، کینه، ریا، عجب و... و درمان آنها پرداخته است. بخش منجیات به بیان فضائل و صفات پسندیده همچون صبر، زهد، توحید، رضا، ذکر و... ...