تیازولین‌ها (یا دی‌هیدروتیازول‌ها) گروهی از ایزومرهای ترکیبات هتروسیکلیک 5-عضوی است که حاوی هر دو اتم گوگرد و نیتروژن در یک حلقه می‌باشد. اگرچه تیازولین‌های غیر استخلافی به تنهایی ندرتاً دیده می‌شوند، اما مشتقات آن‌ها بیشتر مشاهده می‌شوند و برخی نیز از نظر زیستی فعال هستند. به عنوان مثال، در یک فرایند پیرایش پساترجمه‌ای متداول ، بقایای سیستئین به تیازولین تبدیل می‌شود.[1] تیازولین‌ها (یا دی‌هیدروتیازول‌ها) گروهی از ایزومرهای ترکیبات هتروسیکلیک 5-عضوی است که حاوی هر دو اتم گوگرد و نیتروژن در یک حلقه می‌باشد. اگرچه تیازولین‌های غیر استخلافی به تنهایی ندرتاً دیده می‌شوند، اما مشتقات آن‌ها بیشتر مشاهده می‌شوند و برخی نیز از نظر زیستی فعال هستند. به عنوان مثال، در یک فرایند پیرایش پساترجمه‌ای متداول ، بقایای سیستئین به تیازولین تبدیل می‌شود.[1]