کتاب حاضر به معرفی آراء و نقطه نظرات دو متفکر عینی گرا در حوزهٔ هرمنوتیک یعنی امیلیو بتی حقوقدان مشهور (ایتالیایی و اریک دونالد هرش (متفکر) برجسته (امریکایی پرداخته است که به طور مبسوط هرمنوتیک نسبی گرا – خصوصاً نظرات گادامر – را به نقد کشیده اند هر دو شخصیت از عینیت تفسیر و تعیّن معنایی متن و نیز لزوم اعتنا به قصد مؤلّف و اهتمام به وصول فهم معتبر و معیارهایی در تمایز فهم معتبر از غیر معتبر دفاع میکنند و نقدهای جدي نسبت به رویکرد نسبی گرایی و شکاکیت در تفسیر متن وارد میسازنددکتر هرش از مقصود مؤلف در برابر نظریۀ ادبی که معنای متن را در تفسیر ذهنی خواننده در زبان متن مستقل از مؤلف یا در سنت خواننده قرار ،گیرد دفاعی وفادارانه کرده استدلال اصلی هرش این است که هدف تفسیر درک و تبیین مقصود نویسنده است؛ انجام این کار از طریق دانش مربوط و مناسب دربارۀ زبان مؤلف و جوانب مسئله تفسیری خاص است که توسط مفسر به وجود می آید. البته هر کار پژوهشی مصون از خطا و اشتباه نیست؛ نگارنده سخت خوشحال خواهد شد از نظرات عالمانه ارباب تحقیق و صاحبان نظر در حوزۀ هرمنوتیک بهره مند شود.