که منشأ و علل انحرافات مفاسد و همچنین اجرا نشدن احکام اسلامی را حضور فرقه بهائیت در جامعه می دانست با دست کشیدن و کنار گذاشتن برخی مبانی و اصول اسلام به مبارزه برضد بهائیان پرداخت و با اقداماتی همچون پرورش مبلغ و انتشار کتاب و مقاله کوشید با آنان مبارزه کند این برداشت انجمن حجتیه که عامل انحطاط جامعه را بهائیان می دانست تا اندازه ای درست می نمود ولی به دلیل ضعف و نارسایی بنیادی در مبانی شناختی و نظری دچار ابهام و سردرگمی شد و از نیل به هدف اصلی که مبارزه با نظام منحط پادشاهی پهلوی که در پی گسستن آرمانهای دینی و ترک فضایل اخلاقی بود بازماند ،در واقع آنچه انجمن حجتیه بر آن تأکید میکرد مظاهر و تجلی فساد و گمراهی بود نه مبارزه با ریشه های فساد و تباهی؛