گوش سپردن‌، مهارتی که کمتر به آن توجه شده و حتی در طول زندگی آموزشی برای آن در خانه و مدرسه درنظر گرفته نشده؛ در حالیکه بسیار در مورد صحبت کردن و مهارت‌های کلامی شنیده‌ و خوانده‌ایم. از آن جایی که گوش کردن فراتر از شنیدن دیگران است، باید همراه زبان بدن گوینده و حال او تحلیل شود، امری فراتر از یک فعالیت فیزیکی است و به همین دلیل، کیت مورفی در کتاب «حواست نیست»، به سراغ عدۀ زیادی از متخصصان، عصب‌شناسان و درمانگران رفته تا فرآیند گوش سپردن را برای مخاطب موشکافی کند. او برای نگارش این کتاب همچنین با جاسوسان، مذاکره‌کنندگان گروگان‌گیری، مجریان، اقتصاددان، ورزشکاران، هنرمندان و هرکسی که به واسطۀ شغلش شنوند‌ه‌ای ماهر بوده مصاحبه کرده و آن را در کتاب «حواست نیست» در اختیار مخاطبان قرار داده است. او همچنین در کتابش از اثرات جانبی گوش‌داده نشدن سخن گفته است. اثراتی مانند رو آوردن به سیگار و اعتیاد و درگیر شدن با ضعف سیستم ایمنی، افسردگی و ناراحتی‌های قلبی که در نتیجۀ انزوای حاصل از نداشتن گوش شنوا در زندگی، گریبان زندگی انسان را می‌گیرد. مورفی اذعان می‌کند که شنیدن عملی منفعلانه است، اما گوش دادن عملی است خودخواسته؛ به همین دلیل است که گوش دادن احتیاج به کوشش و یادگیری دارد و نتیجۀ آن نیز به شکل همدلی و خلاقیت بروز خواهد کرد.