فطرت در تربیت یعنی شکافتن ظواهر وجودی انسان و دست یافتن به باطن و سرشت و آفرینش و نقشه اولیه ساختمان درونی تربیت که همان امیال و گرایش های ذاتی است مثلا فرزند انسان ذاتا دوست دارد که او را تکریم و احترام کنند و میل دارد حرفهایش شنیده شود و گرایش دارد او را تحسین و تمجید و تعریف کنند و دوست دارد از او تحلیل کنند و خلاصه تربیت فطری یعنی تربیت هماهنگ با سرشت و طبیعت خدادادی که درون انسان نهادینه شده است.