همدلی را با توانایی دیدن جهان از چشم دیگران و قدرت درک احساسات آنان دانسته اند. بسیاریاز مردم و حتی متخصصان و به ویژه روان شناسان معتقدند که همدلی محاسن خود را دارد و ما را به انجام دادن کارهای خوب سوق می دهد. اما در کنار این مزیت ها، همدلی ممکن است مشکلاتی را هم به همراه داشته باشد. کتاب علیه همدلی به مشکلات همدلی می پردازد و نویسنده آن معتقد است که همدلی راهنمای اخلاقی ضعیفی است و موجب قضاوت های احمقانه و نابخردانه هم می شود. او [نویسنده] به صراحت خود را مخالف همدلی می داند و در عین حال تاکید می کند که مخالفت با همدلی به معنای خودخواهی یا غیراخلاقی بودن نیست بلکه در تلاش است تا اثبات کند که اگر می خواهیم آدم های خوب و دلسوزی باشیم و دنیا را به مکانی بهتر تبدیل کنیم، بدون همدلی وضعیت بهتری خواهیم داشت. او می گوید که همدلی با شفقت، مهربانی و بیش از حد خوب بودن متفاوت است و ما انسان ها می توانیم بدون احساس همدلی ولی با درک، شفقت و بروز عملی آن، انسان های بهتری باشیم.