رمان «مالا» اثری جذاب و فوق‌العاده از خانم دکتر پوشپا ویکه است که در آن طبیعت روستایی خیالی و در بطن آن بعضی از آداب و رسوم مردم هندوستان بیان شده است. در ذیل به بررسی این رمان می‌پردازیم: 1- خانم دکتر ویکه استاد و مدرس دانشگاه علی‌رغم زندگی در ایران و داشتن خانواده ایرانی نه تنها سنت‌های کشوری تاریخی مثل هندوستان را فراموش نکرده بلکه همواره از آن سخن به میان آورده و قسمت‌هایی از آن را در این رمان نیز بیان کرده‌اند. در ابتدا طرح روی جلد تصویر یک دختر بچه که شخصیت اول داستان است مشاهده می‌گردد که در ابتدای یک دوراهی در جنگلی قرار دارد. به نظر می‌آید انتخاب این طرح جلد از طرف نویسنده با این هدف صورت گرفته که مالا (شخصیت اول رمان) در حال انتخاب یکی از این دو راه بوده است. هدف از این دو راه کل زندگی است که خواننده با درک خود به آن می‌رسد. اما رنگ‌آمیزی زیاد در تصویر جلد و عدم شفافیت تا حدی از رونق رمان نیز کاسته است. - نکته دوم و حایز اهمیت در این رمان، جاندار بودن طبیعت است که نویسنده در این رمان به سبب علاقه‌مند بودن به مکتب رمانتیسم، طبیعت و دنیای بیرون را با ضمیر و حالات درونی خود دریافته و در پیش چشم خواننده قرار می‌دهد. به‌طوری که خواننده دیگر یک تصویر بی‌جان و پوچ را از طبیعت نمی‌بیند؛ او درخت، رودخانه، جنگل و حتی برگ‌های خشک درخت توت را مانند یک انسان می‌بیند که نفس می‌کشد، درک می‌کند و با او به مکالمه می‌پردازد. ...