حاوی هفت داستان کوتاه بزرگ علوی داستان های این مجموعه را در حدفاصل دهه های چهل و پنجاه در سال های اقامت خود در آلمان به رشته ی تحریر درآورد. داستان های "میرزا" کوتاه، شیرین و دلنشین هستند و "بزرگ علوی" آن ها را به زبانی ساده و بی تکلف به نگارش درآورده است. موضوعات داستان های این مجموعه با هم متفاوت هستند و ارتباط پیوسته ای میان قصه ها دیده نمی شود اما دیدگاه ها و سبک نگارش نویسنده در تمام داستان ها مشابه است. ...او واقعیت زندگی ایران را در دشتها و بیابانهای ایران درک می کرد.ساعتها در قله تپه ای می نشست و به این ریگزارهای داغ و صخره های سرخ بنفش و درختهای نارون که مثل توپ گرد بودند وپاره های آهن زنگ زده و استخوان حیوانات مرده و دهانه های چاههای قنات و سیمهای تلگر