از نظر ویکتور فرانکل در کتاب انسان در جستجوی معنا، رفتن به دنبال اهدافی که تنها جهت حفظ منافع شخصی و احتیاجات سطح پایین هستند و به عبارت دیگر عدم وجود معنایی واقعی در زندگی اشخاص، نوعی بیماری روانی است. نظریه‌ی معنادرمانی به نیاز مکرر انسان به جستجو، نه برای خویشتن، بلکه برای معنایی که به هستی ما منظوری ببخشد، مرتبط است. طبق این نظریه، هرچقدر که بتوانیم از سطح خواسته‌های خود بالاتر برویم و برای چیزی یا کسی از خودگذشتگی کنیم، انسان‌تر خواهیم بود.