مومنایی ماده نیمه جامد کمیابی است که از درزها و شکاف برخی صخره ها و غارها به بیرون تراوش می کند، رنگی تیره و قیری رنگ دارد و با اسامی مختلفی همچون مومنایی،مومیایی،شیره کوه،زفت رومی و مومیا شناخته می شود. مومیایی معمولا در مورد بیماری های داخلی و زخم های عمیق به صورت خوراکی استفاده می شود،در زخم های سطحی و درد های استخوانی و مفاصل بیشتر به صورت موضعی استفاده می شود. از خواص آن بیشتر در بهبود شکستگی و جوش خوردن،زخم معده،قطع چرک گوش،گلودرد،سرفه،سکسکه، مفاصل،و پارگی و کوفتگی ماهیچه و زردپی استفاده می شود.همچنین جهت کاهش خونریزی پس از کشیدن دندان استفاده می شود. 1-مومیایی اصل را بخورید،قدرت نفوذ و جذب آن در بافت ها بسیار زیاد است و سلول های بدن را تقویت می کند.کلیه اخلاط بلغمی و سردمزاجی بدن را متلاشی و دفع میکند.برای درمان بیماری رعشه و ناراحتی های ناشی از سردی رحم و لکنت زبان بسیار مفید است.خونریزی های معده و شش ها را قطع می کند. 2- مصرف یک حبه مومیایی، به همراه مرزنجوش جوشیده ،سردردهای سردمزاج را درمان می کند. 3-مقداری مومنایی را در روغن زیتون حل کنید و در گوش بچکانید درنتیجه درد گوش را تسکین و چرک آن را خارج می کند. 4-مقداری از آن را در عرق زیره و رازیانه حل کنید و میل کنید در نتیجه نفخ،سستی و ضعف معده و روده را برطرف می کند. 5-هفته ای دوبار مقداری از آن را با روغن گاوی مخلوط کرده و بخورید در نتیجه بواسیر را درمان می کند. 6-اگ ...