اَنْساب‌ُ الاْشْراف‌، عنوان‌ اثری ‌در تاریخ سده اول‌ اسلام‌ و انساب ‌عرب‌، تألیف‌ احمد بن‌ یحیی‌ بلاذری‌ (د 279ق‌/892م‌) است. این‌کتاب که‌ می‌توان‌ آن‌ را بزرگ‌ترین‌ اثر تاریخی‌ برجای‌ مانده‌ از سده 3ق‌ دانست‌، به‌ رغم‌ نامش‌ تنها نسب‌ نامه‌ نیست‌، بلکه‌ موضوع‌ نسب‌شناسی‌ در برابر اطلاعات‌ گرانبهای‌ تاریخی‌ و جنبه تاریخ‌نگاری‌ آن‌، حجم‌ اندکی‌ را شامل‌ می‌شود. در واقع‌، انساب‌ الاشراف‌، یک‌ دوره‌ تاریخ‌ سده اول‌ هجری ‌ بر مبنای‌ «انساب‌» عرب‌ است‌ و می‌توان‌ گفت‌ که‌ چنین‌ شیوه‌ای‌ در تاریخ‌نگاری‌ مسلمانان در سده 3ق‌ به‌ گونه‌ای‌ که‌ بلاذری‌ در این‌ اثر در پیش‌ گرفت‌، تکرار نشد.