در بخشی از کتاب آری به زندگی اثر دکتر ویکتور فرانکل روانشناس معروف و نویسنده کتاب انسان در جستجوی معنا آمده است: اگر نمی‌توانیم سرنوشت‌ما را عوض کنیم لااقل می‌توانیم آن را بپذیریم، خود را با آن وفق دهیم، و شاید در میان مشکلات دچار رشد معنوی شویم. چشم‌انداز ما به وقایع زندگی و آنچه از آنها برای خود می‌سازیم، بسیار بیشتر از آنچه برای‌مان رخ می‌دهد اهمت دارد. «سرنوشت»، رخدادی خارج از کنترل ماست. بااین‌وجود، هر یک از ما نسبت به چگونگی مرتبط بودن آن وقایع با خود، مسئول هستیم. تردید دربارۀ معنادار بودن وجود انسان می‌تواند به‌راحتی منجر به ناامیدی شود. سپس این ناامیدی به عنوان عامل تصمیم به خودکشی گریبان‌گیرمان می‌شود. موفقیت درونی، تحقق باطنی معنای زندگی چیزی‌ست که یک‌بار و برای همیشه به دست می‌آید. این حقیقت که اغلب فقط در پایان عمرمان به چنین هدفی می‌رسیم از معنا و مفهوم زندگی نمی‌کاهد. آنچه ما را به جلو می‌کشاند و در امتداد مسیر راهنمایی‌مان می‌کند، آنچه ما را هدایت کرده و می‌کند لذت بردن از پذیرفتن مسئولیت است.