وقتی جادویش لونا پنج سالش شد. هم پنج برابر شده بود. ولی همه ی جادو درونش باقی مانده بود و با پوست و گوشت و خونش آمیخته بود. توی تک تک سلول هایش بود. کاملاً ساکن، پر از آمادگی و moon بدون هیچ فشاری، گلری غرغرکنان گفت: «نمیشه این جوری پیش بره هر چقدر بیشتر جادو جمع کنه، ممکنه جادوی بیشتری فوران کنه برای بچه شکلک درآورد و او را به قهقهه انداخت. به حرفم میرسی سعی کرد جدی به نظر برسد. زان گفت: «تو که نمیدونی شاید هیچ جادویی بیرون نیاد. شاید هیچی برامون سخت نشه جدا از وظیفه ی سختی که در قبال بچه های رها شده داشت از چیزهای سخت متنفر بود و چیزهایی که غم انگیز بودند و چیزهای چندش آور