📘 کتاب پیش رو مدخلی معاصر از "فلسفه زبان" به قلم "ویلیام جی لایکن" است که دانشجویان را با مسائل و نظریه‌های اصلی "فلسفه زبان" قرن بیست و یکم آشنا می‌کند و به طور خاص بر پدیده‌های زبانی تمرکز می‌کند. نویسنده‌ی این اثر، "ویلیام جی لایکن"، کتاب را به چهار قسمت کلی تقسیم‌بندی کرده است. بخش اول که پیرامون مرجع است، شامل موضوعاتی از قبیل نظریه‌ی توصیف راسل و نقدهای صورت‌گرفته به آن، تمایز دانلان، مسائل آنافورا، اسامی خاص از جمله نظریه‌ی وصف، ارجاع مستقیم، نظریه ی علی – تاریخی و نظریه‌ی خوشه ای سرل است. بخش دوم، نظریه های معنا، نظریه‌های رقابتی درباره‌ی معنا و مفهوم زبانی را بررسی کرده و مزایا و کاربردهای مختلف آن ها را مقایسه می‌کند. بخش سوم، کاربردشناسی و کنش‌های گفتاری و مفاهیم اساسی کاربردگرایی زبانی را معرفی می‌کند و شامل مباحثاتی مفصل پیرامون مساله‌ی توان غیرمستقیم است. بخش چهارم که نیمه‌ی تاریک نام گرفته، به اشکال مختلف زبان بیانگر و اینکه "معنای استعاری" چیست و چگونه اغلب شنوندگان به راحتی آن را درک می‌کنند، اختصاص دارد.