خربزه مینو رقمی از خانواده خربزه مشک، کشیده و صاف با پوست نواری زرد و گوشت نارنجی است. طعم آنها شبیه طالبی است، اما اندازه بزرگ آنها طعم آنها را ملایم تر می کند. بوته های آن در قرن هفدهم توسط مهاجران اولیه به قاره آمریکا آورده شد. ویژگی های ظاهری خربزه مینو: خربزه مینو دراز، بدون پشته، با پوست سبز تیره با نوارهای زرد نامنظم، و گوشت به رنگ نارنجی تیره هستند. وقتی کاملاً رسیده می‌شوند به رنگ بژ طلایی تبدیل می‌شوند و بوی شیرین گل‌های مست کننده‌ای می‌دهند. اندازه و فاصله کاشت خربزه مینو: بوته های خربزه مینو را در ردیف هایی با فاصله 60 تا 70 سانتی متر از هم قرار دهید. مراقبت از گیاه خربزه مینو: گیاهان تا زمان گرده افشانی نیاز به رطوبت ثابت دارند. هنگامی که میوه ها به اندازه یک توپ تنیس هستند، فقط زمانی آبیاری کنید که خاک خشک است و برگ ها علائم پژمرده شدن را نشان می دهند. برای جلوگیری از آسیب حشرات به میوه های در حال رشد، خربزه ها را روی گلدان ها یا تکه های چوب قرار دهید. نور خورشید مناسب: به حداقل شش ساعت آفتاب روزانه نیاز دارد. خاک مناسب: در خاک های شنی تا لومی با زهکشی خوب بهتر رشد می کنند. ...