نخل دم ماهی (کاریوتا) سرده ای از درختان نخل است. آنها اغلب به دلیل شکل برگ هایشان به عنوان نخل دم ماهی شناخته می شوند. حدود 13 گونه بومی آسیا (چین، هند، اندونزی و غیره)، شمال استرالیا و جنوب اقیانوس آرام وجود دارد. نخل دم ماهی بومی هندوچین است، اما به گونه ای مهاجم در ایالت فلوریدا آمریکا تبدیل شده است. بسیاری از آنها در مناطق کوهستانی رشد می کنند و با آب و هوای گرم مدیترانه ای و همچنین آب و هوای نیمه گرمسیری و گرمسیری سازگار هستند. ویژگی های ظاهری نخل دم ماهی (کاریوتا): نخل دم ماهی نخل های خوشه ای هستند که متراکم و پر رشد می کنند. بیشتر آنها به ارتفاع 9 تا 18 متر، با قطر تاج تا 9 متر می رسند. فرآیند گلدهی از بالای نخل دم ماهی شروع می شود و هر دسته گل پی در پی از تنه دورتر می شوند. گل‌های کاریوتا روی خوشه‌های آویزان رشد می‌کنند که به صورت دسته‌ای جوانه می‌زنند و کمی شبیه به یک سر پاک کن آویزان هستند. شاخه های دوپه ای به نخل های دم ماهی ظاهری پردار می بخشند، و همچنین منشأ نام رایج آنها هستند. نخل دم ماهی از نظر گیاه شناسی به عنوان یک گیاه تک کارپ شناخته می شود. این بدان معنی است که پس از پایان گلدهی، کل تنه می میرد. این با بسیاری از نخل های دیگر متفاوت است، که در جوانی شروع به گل دادن می کنند و به گلدهی ادامه می دهند. ...