خواص فیزیکی و شیمیایی ظاهر: جامد بلوری سفید رنگ. بو: معمولاً بدون بو است، اما وقتی تجزیه می‌شود بوی آمونیاک می‌دهد. حلالیت: به راحتی در آب و همچنین در اتانول، متانول و سایر حلال‌های قطبی حل می‌شود. اما در حلال‌های غیرقطبی مانند اتر نامحلول است. نقطه ذوب: حدود 133 درجه سانتی‌گراد (271 درجه فارنهایت). در دمای بالاتر از نقطه ذوب، تجزیه می‌شود. تجزیه: در دمای حدود 170 درجه سانتی‌گراد شروع به تجزیه شدن می‌کند و محصولاتی مانند بیورت، سمى‌کاربازید و آمونیاک تولید می‌کند. خاصیت بازی: اوره یک باز ضعیف است، به این معنی که می‌تواند پروتون‌ها را بپذیرد. پیوند هیدروژنی: توانایی تشکیل پیوندهای هیدروژنی قوی با آب و سایر مولکول‌های قطبی را دارد. اصلی‌ترین کاربرد اوره در کشاورزی است. اوره بالاترین درصد نیتروژن (حدود 46٪) را در بین کودهای جامد نیتروژنی دارد و منبع اصلی نیتروژن برای رشد گیاهان محسوب می‌شود. نیتروژن برای سنتز پروتئین‌ها، اسیدهای نوکلئیک و کلروفیل در گیاهان ضروری است