گل میخک: گل میخک با نام علمی Dianthus که به گل‌های آن قرنفل نیز گفته‌ می‌شود، از خانواده میخکیان است. میخک از غنچه‌های خشک شده این گیاه به دست می‌آید. این گیاه به علت زیبایی خاصی که دارد، امروزه در بیشتر نقاط دنیا به‌عنوان گیاه زینتی پرورش داده می‌شود. در قدیم میخک ادویه‌ای گران قیمت بود که تنها پادشاهان و ثروتمندان می‌توانستند از آن استفاده کنند. غنچه‌های گیاه میخک پس از باز شدن یعنی قبل از این که رنگ خاکستری و ارغوانی آن تبدیل به قرمز شود، باید چیده و خشک شوند، میخکی که به عنوان ادویه کار می‌رود، پودر این غنچه‌ها است. میخک معمولاً به‌عنوان یک ادویه آشپزخانه و در ترکیب با فلفل، دارچین و زردچوبه و سایر ادویه‌ها برای تهیه پودر ادویه کاری، مورد استفاده قرار می‌گیرد. همچنین به شکلِ جوشانده و چای مصرف می‌گردد. طبع گل میخک و ترکیبات: طبع گیاه گرم و خشک (صفراوی) است. از میخک و روغن آن در تولید عطرها، صابون‌ها و یا به عنوان ماده طعم دهنده در لوازم پزشکی و دندان‌پزشکی استفاده می‌شود. میخک مقوی معده و جهاز هاضمه است، کبد و کلیه را تقویت کرده، سکسکه را برطرف می‌کند. اوژنول که ماده اصلی میخک است آرام کننده و ضد عفونی کننده است و از آن در دندان‌پزشکی برای آرام کردن درد دندان استفاده می‌شود.