تهیه شده به روش سنتی روغن شَحم گاو به روغن چربی اطراف قلوه‌گاه گاو اطلاق می‌گردد که روغن بسیار لطیفی است و زود آب می‌شود. در اطراف قسمت­‌های مختلف بدن گاو چربی­‌های خاصی شکل می­‌گیرد که به آن‌­ها «پیه» یا «پی» گفته می­‌شود. در طب سنتی ایران و در طب اسلامی به خوردن روغن­‌هایی که منشا حیوانی دارند مثل روغن پیه بسیار تاکید و سفارش شده است و در میان پیه­‌ها، پیه­‌ی قلوه­‌گاه چون از لطافت بیشتری برخوردار است همواره مطلوب­‌تر بوده و از اهمیّت خاصی برخوردار است. از جمله خواصی که برای روغن پیه‌ی قلوه‌گاه گاو گفته شده، آب کردن چربی‌های زیر شکم، رشد عضلانی بدن، تناسب اندام، منبع تولید انرژی و توان بسیار عالی و تقویت کننده بسیار موثر سیستم دفاعی بدن است. همچنین در احادیث و روایات ائمه اطهار سفارشات فراوانی درباره مصرف روغن شحم گاو آمده است. تاکیدات روایات در این باره به قدری جالب و خیره کننده هستند که انسان نمی‌تواند از آن‌ها به راحتی بگذرد و آن‌ها را نادیده بگیرد. در روایتی از امام علی علیه السلام اینگونه سوال شد که آن شحم (چربی) که به اندازه آن بیماری از بدن خارج می‌شود کدام است؟ و امام علیه السلام جواب می‌دهند : آن شحم (پی) گاو است. در روایت معروفی از پیامبر (ص) اینگونه آمده که : گاو گوشتش مرض، شیرش شفا و شحم‌ش دوا است. (طبّ النبی، ص27) که منظور از شحم بنا بر گفته‌های مذکور همان چربی اطراف گوشت گاو می‌باشد.