لپه باقلا زرد لپه باقلا زرد (که گاهی به آن باقالی خشک یا لپه باقالی نیز گفته می‌شود) تاریخچه لپه باقلا زرد در واقع با تاریخچه کشت و مصرف گیاه باقلا (Vicia faba) گره خورده است که یکی از قدیمی‌ترین حبوبات مورد استفاده بشر است. در اینجا به سیر تاریخی و ریشه استفاده از لپه باقلا زرد اشاره می‌کنم: ۱. قدمت باقلا (ریشه باستانی) عصر نوسنگی: شواهد باستان‌شناسی نشان می‌دهد که گیاه باقلا جزو قدیمی‌ترین حبوباتی است که انسان‌ها آن را کشت کرده‌اند و قدمت استفاده از آن به دوران نوسنگی (حدود ۱۰۰۰۰ سال پیش) می‌رسد. تمدن‌های باستانی: این گیاه از دیرباز در تمدن‌هایی چون مصر باستان، یونان باستان و روم باستان مورد استفاده قرار می‌گرفته است. منشأ جغرافیایی: منشأ اولیه کشت باقلا را عمدتاً در منطقه خاور نزدیک، ناحیه مدیترانه و آسیای غربی می‌دانند. برخی گزارش‌ها نیز ایران و عراق را به‌عنوان مراکز پیدایش اولیه این گیاه معرفی کرده‌اند. لپه باقلا زرد چیست؟ ویژگی توضیحات منبع اصلی دانه باقالی سبز (باقالی تازه) که پس از رسیدن، خشک شدن و پوست‌گیری به دو نیم تقسیم می‌شود. تفاوت با لپه معمولی لپه معمولی (برای قیمه) از نوعی نخود تهیه می‌شود. ...