مومیایی، دارویی کمیاب و گران‌‌‏قیمت است که بهترین نوع آن از کوه‌های داراب استان فارس و کرمان، خوزستان، زنجان و کوه‌های دیگری مانند کهکیلویه و اصطهبانات به‌‌‏دست می‌آید و مرغوب‌ترین آن، نوعی است که سیاه و صاف براق و خشک بوده، بوی بد نداشته و آغشته به خاشاک نباشد. قدرت و نفوذ این ماده در بدن و بافت‌ها بسیار زیاد است، سلول‌های بدن را تقویت کرده، مفرح و مقوی کلیه اعضای بدن است؛ تمامی اخلاط بلغمی و سردمزاج بدن را متلاشی کرده و دفع می‌‌‏کند. -برای رعشه، برخی ناراحتی‌‌‏های رحمی و ثقل زبان یا اختلال در تکلم، به‌‌‏دلیل مشکلات زبان بسیار مفید است. به سکته‌‌‏های سخت‌‌‏ کمک می‌کند، در خونریزی معده و اثنی‌‌‏عشر و شش‌ها مفید است. به رفع لقوه، فلج و سستی‌های اعضا بدن کمک میکند آن را در آب زیره و رازیانه مخلوط کرده و بخورید. صدای داخل شکم، نفخ وضعف معده و روده را برطرف می‌‌‏کند. -اگر مقداری از آن را ضماد کنید، و مقداری از آن را هم با آب رازیانه و زیره مخلوط کرده بخورید، درد حاصل از ضربه‌خوردگی برقفسه سینه، کبد یا دنده‌ها را تسکین می‌دهد. -هفته‌ای دوبار، هر مرتبه مقدار دو حبه از آن را با روغن گاوی مخلوط کرده و بخورید. بواسیر را رفع می کند. -اگر استخوان شکسته باشد، آن را سر جای خودش قرار دهید و قبل از بستن، مقداری مومیایی به آن بمالید و مقداری از آن را هم، هر روز بخورید. ...