مصرف جگر گوساله برای درمان کمبود آهن توصیه می شود. جگر گوساله بر خلاف جگر گوسفند طبع سردی دارد و سنگین است و ضمن پرکالری بودن هضم سختی دارد ولی از نظر ارزش غذایی مشابه جگر گوسفند است. جگر گاو بافت سفت تری نسبت به جگر گوسفند دارد ولی حاوی کلسترول بسیار کمتری است. از آنجا که مصرف جگر گاو محبوبیت زیادی در بین مردم ندارد ، گوشتی ارزان و در دسترس است.با توجه به سن ، میزان توصیه شده مصرف جگر گوساله بین 100-250 گرم در هفته است. جگر خام حاوی آنزیمی به نام تیامیناز است که باعث می شود ویتامین های آ ، ب ، د و ای در بدن جذب نشوند. این آنزیم در اثر حرارت از بین می رود ، از سویی دیگر از آنجا که وظیفه جگر در بدن علاوه بر ذخیره ویتامین ها ، دفع سموم و مواد زائد است اگر به درستی پخته نشود فایده ای برای سیستم ایمنی بدن ندارد و می تواند منشا بیماری باشد. جگر به روش کبابی ، تفت دادن یا آب پز تهیه می شود ولی در هر دو روش باید به صورت کامل پخته شود و مصرف خام یا نیم پز آن توصیه نمی شود.