آرتروز، یکی از شایعترین بیماری های مفصلی در سراسر جهان است و شیوع آن با افزایش سن، افزایش می یابد. این بیماری می تواند بر جنبه های مختلف زندگی بیمار از جمله فعالیت های اجتماعی، روابط و سلامت عاطفی اثر بگذارد. شروع بیماری اغلب به صورت درد متناوب در یک مفصل و احساس خشکی خفیف بوده و باعث تخریب موضعی غضروف مفصلی می شود. علاوه بر آن، تغییرات مایع مفصلی نیز در بیماری آرتروز نقش دارد. مایع مفصلی، فشارهای وارده بر مفصل را جذب کرده و لغزندگی استخوان ها را بر روی هم تسهیل می کند. اسید هیالورونیک به طور طبیعی در مایع مفصلی وجود دارد. این ماده، مسئول خواص چسبندگی و کشسانی مایع فصلی (سینوویال) است، که به عنوان روان کننده و ضد ضربه عمل می کند. همچنین می تواند از تحلیل غضروف جلوگیری کرده و ممکن است باعث بازسازی آن شود. داروهایی که در درمان آرتروز تجویز می شوند، شامل داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAID)، مسکن ها و اوپیوئیدها هستند. این داروها ممکن است اثر بخشی جزئی و عوارض گوارشی و کلیوی را در طول مصرف طولانی داشته باشند. بنابراین تقاضا برای داروهای ضد درد و ضد التهابی وجود دارد که بتوانند درد مزمن به آرتروز را به صورتی موثر و ایمن کنترل کنند. یکی از روش های رایج جهت ترمیم مایع مفصلی، تزریق ماده خاصی به نام اسید هیالورونیک توسط پزشک متخصص در موضع است. ...