کیت پی آر پی تکی BD در واقع پلاسما درمانی به روشی گفته می شود که طی آن از پلاکت غلیظ شده استفاده شده باشد. برای تزریق پلاسما به ناحیه مورد نطر از کیت استفاده می شود؛ کیت ها بر دو نوعند: ظرفی و ژلی. کیت های ظرفی بیشتر برای بحث پوستی و جوانسازی استفاده می شوند در حالی که کیت های ژلی برای مفاصل کاربرد دارند. داخل پلاکت ها فاکتور های رشد وجود دارند که می توانند بافت ها را باز سازی و ترمیم کنند و تولید رشته های کلاژن و الاستیک را بیشتر کرده و مایع میان بافتی را افزایش دهند. در روش پی آر پی (PRP) در ابتدا از فرد خون گرفته شده و پس از ایجاد تغییراتی در پلاسمای خونی فرد، بوسیله ی دستگاه سانتریفیوژ، پلاسمای غنی شده به ناحیه مورد نیاز تزریق می شود. اغلب برای این روش، به سه و گاهی جلسات بیشتر تزریق نیاز هست ولی مدت زمان هر دفعه نسبتا کوتاه و کمتر از یک ساعت است. از این کیت های تکی برای جمع آوری و پر کردن نمونه های خون استفاده می کنند. روش کلی برای به دست آوردن PRP شامل جمع آوری خون کامل با دارو های ضد انعقاد خون و به دنبال آن یک یا دو مرحله سانتریفیوژ است. سپس پلاسمای ضعیف پلاکت دور ریخته می شود و باقیمانده گلوله پلاکت به همان چیزی که به عنوان PRP در نظر گرفته می شود همگن می شود. روش انجام پی آر پی ابتدا بیمار را 20 دقیقه قبل بی حس می کنیم. سپس حدود 10الی 20 سی سی خون از مراجعه کننده گرفته شده و داخل کیت های پی آر پی  ریخته میشود. ...