در طب سنتی ایران، فوفل طبع گرم و خشک داره و بیشتر برای مشکلات گوارشی، انگل‌های روده‌ای، سستی لثه‌ها و بوی بد دهان تجویز می‌شده. توی منابع طب سنتی مثل کتاب‌های ابن‌سینا یا زکریای رازی اشاره‌هایی به فوفل هست که اون رو قابض (سفت‌کننده بافت)، محرک هضم و مقوی معده می‌دونستن.